Psycholog

Beata Strzechmińska.

Pracę na stanowisku psychologa szkolnego rozpoczęłam w Specjalnym Ośrodku Szkolno –Wychowawczym w Skierniewicach 1.09.1997. Posiadam wykształcenie wyższe psychologiczne z przygotowaniem pedagogicznym. Ukończyłam Studium Podyplomowe dla Biegłych Sądowych Psychologów, kurs kwalifikacyjny – teoria i praktyka EEEBiofeedback w neuropsychiatrii (I i II stopień), szkolenie certyfikacyjne metodą Tomatisa uzyskując tytuł praktyka Tomatisa I stopnia. Czteroletnie Studium Psychoterapii.

Jestem certyfikowanym psychoterapeutą terapii NEST i psychoterapeutą terapii integratywnej spch nr 47. Stale superwizuję swoją pracę, zgodnie ze standardami psychoterapii.

Kiedy warto się zgłosić do psychologa szkolnego?

Jeśli pojawiają się u Twojego dziecka szeroko rozumiane problemy szkolne: kłopoty w nauce, trudności związane z funkcjonowaniem w grupie rówieśniczej, relacjami z kolegami czy nauczycielami.
Jeśli obserwujesz u Twojego dziecka kłopoty wychowawcze pojawiające się w domu lub zgłaszane przez nauczycieli.
Jeśli pojawiają się u Twojego dziecka trudności związane z sytuacją rodzinną, dla dziecka czasami traumatyczną, taką jak np.: rozwód, dłuższy wyjazd jednego z rodziców za granicę, choroba, śmierć bliskiej osoby, przemoc w rodzinie, uzależnienia

Na czym polega praca psychologa w szkole ?

Głównym adresatem wszelkich moich działań w szkole jest uczeń. Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa. Praca z psychologiem jest dobrowolna.

Najważniejszym zadaniem zaś jest rozpoznanie potencjalnych możliwości uczniów ( ich słabych i mocnych stron), sytuacji wychowawczej oraz wszelkie działania profilaktyczne, mediacyjne czy interwencyjne wobec uczniów, rodziców i nauczycieli. Odbywa się to podczas badań psychologicznych, które przyjmują formę: ankiety, rozmowy, obserwacji, testu, kwestionariusza, rysunku itp. Mają one charakter spotkań indywidualnych i grupowych.

Metody pracy psychologa szkolnego?

W pracy z grupą, przybierają ona charakter zajęć psychoedukacyjnych, polegających na rozwiązaniu konkretnego problemu, konfliktu a nawet mediacji pomiędzy uczestnikami sporu. W takim przypadku spotkania mają charakter cykliczny, bowiem celem jest nie tylko jednorazowe rozwiązanie problemu, ale przede wszystkim otwarcie komunikacji, wyposażenie uczestników w umiejętność rozwiązywania konfliktów i uwolnienie od negatywnych emocji. Jest to też sposób integrowania grupy, która zaczyna darzyć siebie większym zaufaniem, zna swoje możliwości i ograniczenia.

Rozmowa psychologiczna jest jedną z metod pracy psychologa i jest podstawowym narzędziem pozwalającym zebrać tzw. wywiad, ale także utrzymać relacje w dalszej pracy z uczniem, bez oceniania go z pełną akceptacją i rozumieniem jego spraw.

Inną metodą jest obserwacja ucznia w różnych okolicznościach życia szkolnego. Obserwacja dziecka to najlepszy sposób, by w porę zauważyć pojawiające się w trakcie jego rozwoju problemy natury psychologicznej. Jest to jednocześnie najprostszy sposób uważnego przyglądania się dziecku, po to aby poczuło się ważne i potrzebne.

Mając na uwadze dobro dziecka zarówno rodzice, jak i nauczyciele mogą zgłosić się do mnie po pomoc, której głównym celem jest minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz inicjowanie różnych form pomocy w środowisku szkolnym i pozaszkolnym uczniów.

Pragnę zaznaczyć, iż wzorem lat ubiegłych prowadzę systematyczną obserwację uczniów, przy pomocy arkusza obserwacji psychologicznej. Zapraszam zatem zarówno rodziców i nauczycieli do współpracy w tym zakresie.

Ciekawe linki

Polskie Towarzystwo Dysleksji http://www.ptd.edu.pl/
Polskie Towarzystwo ADHD http://www.ptadhd.pl/
Stowarzyszenie „Aktywnie przeciw depresji” http://www.depresja.org/
Grupa Edukatorów Seksualnych „Ponton” http://ponton.org.pl/
Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę http://fdds.pl/

Pedagog

Doradca Zawodowy

Logopeda

Logopeda

Rehabilitacja

EEG (Biofeedback)

Terapia metodą Tomatisa

Komunikacja alternatywna

Zajęcia komunikacji alternatywnej przeznaczone są dla dzieci i młodzieży z trudnościami w porozumiewaniu się z pomocą mowy. Celem terapii jest rozwijanie umiejętności komunikowania z wykorzystaniem środków pozawerbalnych (gestów, znaków graficznych, pisma), wpieranie rozwoju mowy dźwiękowej, uczenie zachowań niezbędnych w skutecznym komunikowaniu z otoczeniem. Uczestnicy tych zajęć korzystają z różnorodnych pomocy – tablic i książek komunikacyjnych, komunikatorów oraz komputerów ze specjalistycznym oprogramowaniem do komunikowania.

Sala terapii funkcjonalnej

Sala integracji sensorycznej

Metoda integracji sensorycznej to jedna z ważniejszych metod wykorzystywanych w pracy z dziećmi z problemami w rozwoju. Terapia SI nie jest uczeniem konkretnych umiejętności (np. jazda na rowerze, pisanie, czytanie), ale usprawnianiem pracy systemów sensorycznych i procesów układu nerwowego, które są bazą do rozwoju tych umiejętności. W toku pracy tą metodą terapeuta stymuluje zmysły dziecka oraz usprawnia takie zakresy, jak np.: motoryka mała, motoryka duża, koordynacja wzrokowo-ruchowa. Zadaniem terapeuty jest, przy zastosowaniu odpowiednich technik, eliminowanie, wyhamowywanie lub ograniczenie niepożądanych bodźców obecnych przy nadwrażliwościach sensorycznych lub dostarczanie silnych bodźców, co jest konieczne przy podwrażliwościach systemów sensorycznych. Stosowana jest w przypadku niepełnosprawności intelektualnej, ruchowej, autyzmu i innych zaburzeń. Może być także wykorzystana jako forma profilaktyki ewentualnych trudności w uczeniu się oraz stymulacja rozwoju dzieci prawidłowo rozwijających się.

Terapia odbywa się w sali specjalnie do tego przystosowanej i wyposażonej w odpowiednie przyrządy. Wyposażenie musi przede wszystkim obejmować wiele urządzeń do stymulacji systemu przedsionkowego, proprioceptywnego i dotykowego, ale również wzrokowego, słuchowego i węchowego
Zadania, stawiane przed dzieckiem znajdują się w strefie najbliższego rozwoju. Oznacza to, że każde z nich stanowi swoiste wyzwanie dla dziecka i jego układu nerwowego – nie jest zbyt łatwe i nie jest zbyt trudne. Ciągłe balansowanie na granicy możliwości dziecka poprawia organizację pracy układu nerwowego, wyzwala więcej reakcji adaptacyjnych i wpływa na procesy uczenia się. Zadaniem terapeuty jest stałe monitorowanie i analizowanie zachowania dziecka, które to działania umożliwiają właściwy dobór kolejnych aktywności oraz pomocy terapeutycznych.
Warto podkreślić, że z problemów w zakresie integracji sensorycznej dzieci nie wyrosną. Te problemy będą „rosły” razem z nimi. Dlatego tak ważna jest wczesna interwencja, która wspiera system nerwowy tak, aby mógł on prawidłowo odbierać, interpretować i organizować napływające informacje zmysłowe.

Sala doświadczenia świata

Terapia polisensoryczna to zajęcia prowadzone w sali doświadczania świata w ramach wczesnego wspomagania rozwoju małego dziecka.

Sala Doświadczania Świata jest to miejsce, które pozwala w sposób innowacyjny i ciekawy stymulować nasze zmysły. W takiej Sali dziecko ma wolność wyboru bodźców, których w danym momencie najbardziej potrzebuje. Poznawanie odbywa się poprzez zmysły, dzięki czemu dostarczane do układu nerwowego informacje wpływają bardzo pozytywnie na pamięć, koncentrację, naukę a przede wszystkim na chęć podejmowania aktywności, działań. W przeciwieństwie do wielu sytuacji życia codziennego, które zakładają od dziecka dostosowywanie się, w Sali Doświadczania Świata stworzone jest takie otoczenie, które jest dopasowane do niego.

Sala Doświadczania Świata tworzy przyjazne warunki, w których… oddziałujemy na zmysły poprzez dotyk, dźwięki, muzykę, zapachy, światło, uzyskując efekt pobudzenia lub wyciszenia w wybranych obszarach percepcji. Dzięki takiej wielozmysłowej terapii osoby z niej korzystające na nowo postrzegają świat, bardziej spontanicznie i osobiście, ponieważ sala ta to świat przeżyć, w którym dziecko czuje się dobrze, ma swobodę i możliwość wyboru bodźców oraz czasu koncentrowania się na nich.

Zajęcia w Sali doświadczania świata skierowane są do osób z różnego rodzaju niepełnosprawnościami i deficytami: upośledzeniem umysłowym, mózgowym porażeniem dziecięcym, autyzmem, zespołem Downa, zaburzeniami mowy na tle nerwicowym, nadpobudliwych psychoruchowo.

Sala ta ma również za zadanie zapewnić komfort psychiczny i bezpieczeństwo, wprowadzić w stan relaksacji, odprężenia i wyciszenia, zachęcić do nawiązywania kontaktu i współdziałania z druga osoba, pomagać w pokonywaniu leku.

Sala gimnastyki korekcyjne

Siłownia

Hipoterapia

Hipoterapia jest to ukierunkowane działanie terapeutyczne mające służyć poprawie funkcjonowania człowieka w sferach fizycznej, emocjonalnej, poznawczej i/lub społecznej, podczas którego, specjalnie przygotowany koń, stanowi integralną część procesu terapeutycznego.
Realizowana jest przez wykwalifikowanego hipoterapeutę zgodnie z zaleceniami lekarza kierującego na hipoterapię i we współpracy z innymi specjalistami prowadzącymi danego pacjenta.

ODDZIAŁYWANIE HIPOTERAPII

1. Sfera fizyczna – podnoszenie ogólnej sprawności, normalizacja napięcia mięśniowego; torowanie prawidłowego wzorca chodu; poprawa koordynacyjnych zdolności motorycznych, głównie równowagi i poczucia rytmu; poprawa orientacji w przestrzeni i schemacie własnego ciała; stymulacja i normalizacja czucia głębokiego i powierzchniowego.
2. Strefa emocjonalno-motywacyjna – wzrost motywacji i akceptacji procesu terapeutycznego; zwiększenie poczucia własnej wartości; zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych.
3. Strefa poznawcza – stymulacja odbioru wrażeń zmysłowych; poprawa percepcji wzrokowej i słuchowej; stymulacja uwagi, pamięci, myślenia, mowy; nabywanie i rozwijanie nowych umiejętności.
4. Strefa społeczna – aktywizacja psychospołeczna; rozwijanie pozytywnych relacji społecznych.

WSKAZANIA

Hipoterapia może przynosić korzyści we wszystkich obszarach funkcjonowania człowieka: fizycznym, motywacyjnym, emocjonalnym, poznawczym oraz społecznym. Każda osoba niepełnosprawna, cierpiąca na jakąkolwiek chorobę czy zaburzenie może wynieść specyficzne dla siebie korzyści z zajęć hipoterapeutycznych.
Hipoterapii poddawane są najczęściej osoby z następującymi schorzeniami i zaburzeniami rozwoju.

Zamknij